Tajemnice chwalebne – Rozważania ze św. Janem od Krzyża

1) Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Rozważany fragment Pisma Świętego
„Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa. Wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. A mówiły między sobą: «Kto nam odsunie kamień z wejścia do grobu?» Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień został już odsunięty, a był bardzo duży. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: «Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli. A idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: Podąża przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział». One wyszły i uciekły sprzed grobu: ogarnęło je bowiem zdumienie i przestrach. Nikomu też nic nie powiedziały, bo się bały” (Mk 16, 1-8).

Ciemność jest straszna, więc Bóg nie chce nas niej pozostawić. Uczynił z niej tylko etap drogi do zjednoczenia ze Sobą. Przebywamy w niej jedynie przez jakiś czas – na tyle krótki, byśmy nie uwierzyli, że do niej należy ostatnie słowo, że jesteśmy skazani na bycie i całkowite zagubienie w niej. Bóg chce natomiast, byśmy pamiętali, że do Niego należy ostatnie słowo, że nic nie jest stanie zabić życia, którym jest On sam. Jak pisze św. Jan od Krzyża:

„Ta noc cicha nie jest ciemna, lecz jest jak noc bliska poranku w chwili, gdy się zaczynają różowić zorze (…). Bardzo też trafnie porównuje to światło do blasku zorzy rumianej, tzn. do brzasku rannego (…), bowiem ranne brzaski rozpraszają ciemność nocy i odsłaniają blaski dnia” („Pieśń duchowa” 14 i 15, 23).

Maryjo, spraw, byśmy nigdy nie zapomnieli, nigdy nie zwątpili w to, że światło Bożej łaski jest silniejsze od największych mroków grzechu.

Ojcze nasz
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo (10 razy)
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Chwała Ojcu
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O mój Jezu
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

2) Wniebowstąpienie

Rozważany fragment Pisma Świętego
„Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba” (Łk 24, 50-51).

W momentach szczególnie ważnych, istotnych dla misji i życia Jezusa towarzyszyli Mu tylko wybrani uczniowie. Tak było podczas modlitwy w Ogrójcu, podczas wskrzeszenia córki Jaira czy na Górze Przemienienia. Podczas Jego odejścia do Ojca towarzyszą Mu wszyscy uczniowie. Chce przez to niejako powiedzieć: „Tam, gdzie Ja odchodzę, jest przygotowane miejsce dla was wszystkich. Niech ta świadomość pomoże wam mężnie znosić codzienne trudy… To, czego naprawdę potrzebujecie na trudy życia, to dobra niebieskie i nie pozwólcie sobie ich odebrać”. Stanie się tak, jak pisze św. Jan od Krzyża:

„Im bardziej się oddalisz od rzeczy ziemskich, tym hardziej zbliżysz się do niebieskich i większe skarby znajdziesz u Boga” („Słowa światła i miłości” 170).

Maryjo, nie pozwól, abyśmy się tak dali pochłonąć dobrom ziemskim, iżbyśmy mieli zapomnieć tych niebieskich i wiecznych.

Ojcze nasz
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo (10 razy)
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Chwała Ojcu
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O mój Jezu
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

3) Zesłanie Ducha Świętego

Rozważany fragment Pisma Świętego
„Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął [jeden]. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2, 1-4).

Chrystus pragnął, by wszyscy się wzajemnie miłowali, tak jak On ich miłuje. Nie tylko mówił o miłości Swego Ojca do ludzi, ale dał jej wzór przez swoje życie i śmierć, a zmartwychwstając i wstępując do nieba, wlał w serca wszystkich nadzieję, a przede wszystkim siłę do pokonywania wszelkich trudów i przeciwności. Jednak, by kochać jak Bóg, słaby człowiek potrzebował mocy wysoka, daru od samego Boga. Tym darem jest Duch Święty. Tak o tym pisze św. Jan od Krzyża:

„Pragnieniem duszy jest zrównanie jej miłości z miłością Boga, gdyż do tego dąży ona i tego pragnie tak przyrodzonym, jak i nadprzyrodzonym sposobem. Dusza więc miłuje Boga mocą i wolą samego Boga, będąc z Nim zjednoczona tą samą potęgą miłości, jaką Bóg ją kocha. Ta potęga jest w Duchu Świętym, w którego dusza jest przeobrażona. Duch Święty został duszy udzielony dla spotęgowania jej miłości. On uzupełnia i wyrównuje wszystkie jej braki ze względu na to chwalebne przeobrażenie” („Pieśń duchowa” 38, 3).

Maryjo, Oblubienico Ducha Świętego, uproś am nowe wylanie Ducha Świętego, przyspiesz ową Pięćdziesiątnicę.

Ojcze nasz
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo (10 razy)
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Chwała Ojcu
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O mój Jezu
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

4) Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Rozważany fragment Pisma Świętego
„Miłujesz sprawiedliwość, wstrętna ci nieprawość, dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił ciebie (…) Córki królewskie wychodzą ci na spotkanie, królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy. (…) I córa Tyru [nadchodzi] z darami; możni narodów szukają twych względów” (Ps 45, 8. 10. 13).

Niebo nie jest zasłużoną nagrodą, ale darem uprzedzającej, odwiecznej miłości Boga do człowieka. Stwórca wlał w duszę Maryi dary, którymi żaden z ludzi nigdy się cieszyć nie będzie. Ona natomiast całkowicie otworzyła się na te łaski, powierzając się Swemu Stwórcy i Panu. Słusznie zatem św. Jan od Krzyża nazywa taką duszę:

„białą gołąbką, a to dla tej bieli i czystości, którą otrzymała z łaski, jaką znalazła w Bogu. Nazywa ją gołąbką (…) dla podkreślenia jej prostoty, łagodności usposobienia i miłosnej kontemplacji. Gołąbka bowiem nie tylko jest prosta, łagodna i bez goryczy, lecz również ma oczy jasne i rozmiłowane” („Pieśń duchowa” 34, 3).

Maryjo, naucz nas dostrzegać wszelkie łaski Boga, którymi nas obdarzył, i ucz nas być za nie wdzięcznymi.

Ojcze nasz
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo (10 razy)
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Chwała Ojcu
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O mój Jezu
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

5) Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Rozważany fragment Pisma Świętego
„Estera pozyskała sobie życzliwość wszystkich, którzy na nią patrzyli. Zabrano więc Esterę do króla Aswerusa, do jego pałacu królewskiego (…). I umiłował król Esterę nad wszystkie [inne] kobiety. Pozyskała sobie u niego życzliwość i względy nad wszystkie [inne] dziewice, i włożył na jej głowę koronę królewską, i uczynił ją królową w miejsce Waszti. Wydał [także] król wielką ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług swoich, ucztę Estery, a państwa uwolnił od podatków, obdarował ich z hojnością królewską” (Est 2, 15-18).

Nikt nie żyje dla siebie. Żadnych darów, przywilejów, łask nie otrzymujemy tylko dla siebie, ale by nimi służyć innym. Życie jest służbą. Wiedziała dobrze Maryja, która jako królowa stoi po prawicy króla, jak mówi psalm, by być zawsze gotową do pomocy zbłąkanej ludzkości. Maryja jest niczym gołąbka z arki Noego, która, jak pisze św. Jan od Krzyża:

„Wylatywała i powracała do arki nie znajdując wśród wód potopu suchego miejsca, gdzie by spoczęła, aż w końcu powróciła, niosąc gałązkę oliwną w dziobku, co było znakiem miłosierdzia Bożego i powstrzymania wód, które zatopiły ziemię (Rdz 8, 8-11). Podobnie i dusza, która wyszła z arki wszechmocy Bożej, gdy ją Bóg stworzył, i latała ponad wodami potopu grzechów i niedoskonałości, nie znajdując miejsca, gdzie by spoczęła, wylatywała i powracała do arki piersi swego Stworzyciela, jednak nie mogła tam być przyjęta. Nie została przyjęta, dopóki Pan Bóg nie kazał ustąpić wspomnianym wodom wszystkich niedoskonałości na ziemi duszy. Wróciła z gałązką oliwki (która oznacza zwycięstwo, jakie odniosła nad wszystkimi rzeczami dzięki łaskawości i miłosierdziu Bożemu). Wróciła nie tylko ze zwycięstwem nad wszystkimi swymi przeciwnikami, lecz także z nagrodą swych zasług, bo jedno i drugie zostało oznaczone przez gałązkę oliwki. Powraca więc ta gołąbka, tj. dusza do arki swego Boga nie tylko biała i czysta, jak wyszła z Niego, gdy ją stwarzał, lecz oprócz tego z gałązką nagrody i pokoju osiągniętą w zwycięstwie nad samą sobą” („Pieśń duchowa” 26, 4).

Maryjo, uproś nam u Boga łaskę przemiany naszych serc, by były ochotne służyć Bogu i ludziom.

Ojcze nasz
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo (10 razy)
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Chwała Ojcu
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O mój Jezu
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.
Pozostałe rozważania różańcowe z Janem od Krzyża:

__________
Źródło: Różaniec ze św. Janem od Krzyża